Budowa oka – anatomia

Budowa oka – anatomia
5 (100%) 3 ocen

Budowa oka jak i jego anatomia jest dość skomplikowana. Natomiast sam mechanizm powstawania obrazu oraz to w jaki sposób widzimy może wydawać się dla wielu sprawą prostą. Nic bardziej mylnego. Cały narząd wzroku jest jednym z najważniejszych zmysłów jaki posiada człowiek. To właśnie dzięki niemu dostajemy mnóstwo informacji (aż 80 %) z otoczenia, w którym później potrafimy się odnaleźć.

Budowa oka - anatomia

Budowa oka

Najważniejszą częścią całego narządu wzrokowego jest gałka oczna wraz z nerwem wzrokowym, która usytuowana jest w tzw. puszcze kostnej zwanej oczodołem. W miejscu tym znajdują się mięśnie gałki ocznej oraz narząd łzowy należący do narządów dodatkowych oka. Gałka oczna kształtem swym przypomina kulę o średnicy około 2,5 cm. Wnętrze gałki ocznej wypełnione jest galaretowatą masą tzw. ciałem szklistym i cieczą wodnistą. Najbardziej wysuniętymi do przodu i do tyłu punktami gałki ocznej są tzw. bieguny – przedni i tylny. Linie łączące te bieguny noszą nazwę osi optycznej gałki.

Gałka oczna składa się z trzech błon:

  • zewnętrznej – błony włóknistej (twardówki i rogówki)
  • środkowej – błony naczyniowej (tęczówka, ciało rzęskowe, naczyniówka)
  • wewnętrznej – siatkówka

Gałka oczna wyposażona jest w trzy grupy mięśni.

  • mięśnie proste – górny, dolny, przyśrodkowy i boczny
  • mięśnie skośne – górny i dolny
  • mięsień dźwigacz powieki górnej

Mięśnie te obracają gałką oczną, a także zamykają powiekę.

Od przodu gałka oczna zasłonięta jest powiekami – górną i dolną, które zamykają ją i rozprowadzając tym samym ciecz łzową. Wewnętrzną część powieki górnej oraz zewnętrzną stronę gałki ocznej wyściela spojówka. Pełnią one wraz z oczodołem i powiekami narząd ochronny gałki ocznej.

Do narządów ochronnych gałki ocznej oprócz oczodołu, spojówki i powiek zaliczamy również rzęsy. Chronią one gałkę przed wszelkimi zanieczyszczeniami środowiska zewnętrznego.

Ważnym elementem w budowie oka jest również jego skóra. Skóra wokół oczu jest bardzo cienka i delikatna. Pozbawiona jest niemal gruczołów łojowych. Porównując z resztą twarzy, na której znajduje się na 1 cm2 około 800 gruczołów łojowych, w obrębie oczu występuje ich zaledwie 20. Występuje tu również bardzo mała ilość tkanki tłuszczowej. Grubość skóry w obrębie oczu i powiek wynosi 0,5 mm, natomiast w innych miejscach twarzy nawet 2 mm.

W obszarze oczodołów krew krąży wolniej, dlatego też efektem tego są widzialne niekiedy tzw. sińce pod oczami lub wodne woreczki.

Udostępnij