Centrum Kosmetolożki

Paluch sztywny jest chorobą zwyrodnieniową stawu śródstopno-paliczkowego dużego palca. Przyczynia się ona do ograniczenia ruchomości, a więc utrudnia ruchy zginania i prostowania. Jeśli leczenie nie zostanie podjęte w odpowiednim czasie wówczas dochodzi do jego zesztywnienia. Co przyczynia się do powstawania tego problemu oraz na czym polega jego leczenie? Podpowiadamy.

 Paluch sztywny - charakterystyka i leczenie

Paluch sztywny – czym jest?

Sztywność palucha to schorzenie związane ze stawem śródstopno-paliczkowym dużego palca stopy, które powoduje ograniczenia ruchów związane ze zginaniem i prostowaniem. Obraz palca niczym nie różni się od zdrowego, wyjątkiem jest jednak poszerzenie się rozmiarów samego stawu. Choroba daje dolegliwości bólowe tak duże, że proces chodzenia podczas fazy przetaczania stopy, u niektórych odbywa się po zewnętrznym brzegu.

Uważa się, że problem palucha sztywnego może dotyczyć około 2% populacji pomiędzy 30 a 60 rokiem życia. Po paluchu koślawym (haluks) jest drugim co do częstości występowania schorzeniem stawu śródstopno-paliczkowego palucha.

Przyczyny

Do powstawania palucha sztywnego dochodzi najczęściej na skutek rozwoju narośli kostnych, które w dużym stopniu ograniczają wykonywanie podstawowych ruchów. W obrębia stawu palca stopy dochodzi również do rozwoju zmian zwyrodnieniowych, co spowodowane jest przerostem błony maziowej.

Do przyczyn powstawania problemu zalicza się również:

  • przebyte urazy dużego palca;
  • mikrourazy palucha, które początkowo nie dawały żadnych dolegliwości;
  • przeciążenie stawu (otyłość);
  • nadmierna długość palca;
  • czynniki genetyczne;
  • niewłaściwy kształt głowy I kości śródstopia lub powierzchni stawowej;
  • obecność chorób takiej jak dna moczanowa.

Objawy

Dolegliwość jaką jest paluch sztywny objawia się:

  • obrzękiem oraz zaczerwienieniem obszaru chorobowego;
  • ograniczeniem ruchomości palca;
  • bólem, szczególnie podczas chodzenia.

Leczenie palucha sztywnego

Leczenie palucha sztywnego dzieli się na:

  • zachowawcze (nieinwazyjne);
  • operacyjne.

W przypadku tego pierwszego często wykorzystywane jest zaopatrzenie ortopedyczne pod postacią ortez, których celem jest ułatwienie oraz zapewnienie właściwego chodu pacjenta. Zaleca się również noszenie odpowiedniego obuwia, które będzie wygodne i miękkie dla chorej stopy.

Ponadto stosuje się terapię przeciwbólową, do których zaliczają się ciepłe kąpiele, relaksujący masaż stóp, a także miejscowa krioterapia.

Leczenie zachowawcze obejmuje także rozluźnianie całej grupy mięśni stopy poprzez stosowanie piłki tenisowej (przetaczanie jej po podłodze przez pacjenta podeszwową stroną stopy), zwiększenie ich elastyczności poprzez rozciąganie przykurczu zginaczy palucha przy zastosowania terapii manualnej, a także wspomaganie palucha, dzięki zastosowaniu taśm kinesiotaping.

Zobacz również: Jak oklejać plastrami do kinesiotapingu.

W przypadku kiedy leczenie zachowawcze nie przynosi efektów, możliwe jest podjęcie leczenia operacyjnego. Wówczas wykonuje się:

  • redukcję zgrubienia kostnego oraz wygładzenie powierzchni stawu;
  • endoprotezoplastykę stawu palucha;
  • częściowe usunięcie podstawnego paliczka palucha;
  • usztywnienie stawu podstawno-paliczkowego.

Podsumowanie

W przypadku gdy nawet niewielka zmiana w obrębie stopy zaczyna być odczuwana, warto nie zwlekać z tym i natychmiast udać się do specjalisty takiego jak fizjoterapeuta lub lekarz ortopeda. Wówczas można uniknąć przykrych dolegliwości oraz leczenia operacyjnego, które stanowi ostateczne i jedyne rozwiązanie w przypadku bardzo zaawansowanego stadium.

Polecane produkty:
Centrum Fizjoterapeuty