Wady stóp – rodzaje i leczenie

Wady stóp – rodzaje i leczenie
5 (100%) 1 ocen

Wady stóp często uwarunkowane są genetycznie. Jednak istnieją też takie, które można nabyć w ciągu życia. Wady i zniekształcenia stóp występują zarówno u dzieci jak i dorosłych. Są więc chorobami, które pojawiają się często i dotyczą szerokiego spektrum społeczeństwa.

Wady stóp - rodzaje i leczenie

Wady stóp – rodzaje

  • wrodzone: stopa płasko – koślawa, stopa końsko – szpotawa
  • nabyte: stopa płasko – koślawa

Zniekształcenia stóp – rodzaje

  • zniekształcenia piety
  • zniekształcenia palców stopy – tzw. hallux, palce młoteczkowate, paluch sztywny

1.Stopa płasko – koślawa

Zniekształcenie stóp powstaje najczęściej z płodowego niedorozwoju i zniekształcenia mięśni. Wady stóp tego rodzaju mają wówczas typowy kształt podobny do kołyski. Zakres ruchów stóp jest ograniczony, a niesprawność narasta wraz z rozwojem dziecka.

Leczenie

  • stosowanie ćwiczeń i zabiegów fizykoterapeutycznych
  • leczenie operacyjne rozpoczyna się w 3 roku życia na układzie mięśniowym i torebkowo – więzadłowym
  • rekonstrukcję kośćca rozpoczyna się od ok 7 roku życia

2. Stopa końsko – szpotawa

Zniekształcenie polega na ustawieniu stopy w zgięciu podeszwowym, odwróceniu oraz przywiedzeniu. Przyczyny tej wady nie są do końca wyjaśnione. Przyjmuje się natomiast, że mogą być nimi zaburzenia równowagi mięśniowej, płodowe zbliznowacenie mięśni lub niedorozwój kości stępu.

Leczenie

  • zachowawcze – rozpoczyna się już w pierwszych dniach po urodzeniu i polega na stopniowym, ręcznym kształtowaniu stóp dziecka. Po uzyskaniu poprawy zakłada się korekcyjny opatrunek gipsowy lub szynowy.
  • operacyjne – rozpoczyna się w pierwszym roku życia i wykonuje się u dzieci, których stopy nie poddają się leczeniu zachowawczemu.

3. Stopa płasko – koślawa (nabyta)

Choroba ta polega na stopniowym obniżaniu się sklepienia stopy oraz koślawym ustawieniu pięty. W okresie niewydolności mięśniowej stopa rozpłaszcza się jedynie przy obciążeniu. W zaawansowanych zmianach oprócz trwałego zniekształcenia mogą również pojawić się bóle, a nawet trwały i bardzo bolesny przykurcz stopy.

Leczenie

Najważniejsza jest w tym przypadku profilaktyka, a więc prowadzenie aktywnego trybu życia i noszenie właściwego obuwia. Przy szybko narastających zmianach musi być stosowane obuwie z odpowiednio wymodelowaną wkładką oraz tzw. obcasami Thomasa. Zalecane są również wkładki ortopedyczne.

4. Paluch koślawy (Hallux)

Zniekształcenie to polega na szpotawym ustawieniu pierwszej kości śródstopia, a więc na wystawieniu ku stronie przyśrodkowej głowy tej kości oraz na odchyleniu palucha do boku. Zniekształcony staw odstaje do boku, często pokryty zapalnie zmienioną i bolesną kaletką maziową. W stadiach zaawansowanych występuje jednocześnie płaskostopie poprzeczne oraz zmiany zwyrodnieniowo – zapalne stawów stopy.

Jak zapobiegać?

  • należy nosić wygodne obuwie, które będzie dobrze dopasowane do stopy
  • unikać noszenia butów ze zwężonymi czubkami oraz źle wyprofilowanym kształcie i wysokim obcasie
  • warto wykonywać gimnastykę stóp: chodzenie na palcach i na krawędziach stóp
  • co najmniej raz w tygodniu wykonywać kąpiel stóp w ciepłej wodzie z dodatkiem soli kosmetycznej lub olejków eterycznych

Leczenie

W mało zaawansowanych zmianach wystarcza noszenie prawidłowo wyprofilowanego obuwia, a także zakładanie na noc specjalistycznych szyn ortopedycznych. Zniekształcenia średniego stopnia leczy się operacyjnie wycięciem zapalnie zmienionej kaletki maziowej i wystającej części głowy pierwszej kości śródstopia. W zniekształceniach dużego stopnia leczenie operacyjne polega na przecięciu kości w celu przywrócenia paluchowi właściwego ułożenia.

5. Palce młoteczkowate

Zniekształcenie polega na trwałym przykurczu zgięciowym palca w stawie międzypaliczkowym. Do przykurczu dochodzi w skutek  zaburzenia równowagi między mięśniami zginającymi, a prostującymi palec. Czynnikiem sprzyjającym jest noszenie niewłaściwego obuwia oraz paluch koślawy spychający pozostałe palce w nieprawidłowe ułożenie.

Leczenie

Polega na ochronie palca przed uciskiem za pomocą miękkich ochraniaczy (ortezy).W przypadku przykurczu sztywnego konieczne jest leczenie operacyjne.

6. Paluch sztywny

Jest to sztywność stawu śródstopno – paliczkowego palucha, najczęściej w zgięciu podeszwowym. Przyczyną choroby mogą być zmiany zniekształcające, które w następstwie mogą prowadzić do bolesnego ograniczenia ruchów w stawach śródstopno – paliczkowym palucha. Zmiany te mogą powstać na tle przebytych urazów lub zapaleń, które zniszczyły część pokrywy chrzęstnej na powierzchniach stawowych.

Polecane produkty:

Udostępnij