Centrum Kosmetolożki

Wszawica to jedna z chorób pasożytniczych spowodowana przez wesz głowową. Wbrew powszechnemu stwierdzeniu, że wszawica to choroba wynikająca z zaniedbań higieny skóry głowy oraz innych miejsc na ciele, tak naprawdę zarazić się nią może każdy. Bez względu na status społeczny czy dbałość o higienę osobistą. Jednak problem ten częściej dotyczy dzieci, szczególnie przebywających w dużych skupiskach np. szkołach, przedszkolach. Wynika to przede wszystkim z tego, że nie zachowują one dystansu między sobą, co jest szczególnie istotne podczas uniknięcia zarażenia się chorobą.

Wszawica - rozpoznanie i leczenie

Czym dokładnie jest wszawica?

Wszawica (pedikuloza) to choroba pasożytnicza, którą powoduje wesz głowowa (Pediculus humanus capitis). Występuje w wielu krajach na świecie i nie oznacza braku higieny. Do zarażenia chorobą może dojść w każdym wieku, choć zwykle występuje u dzieci przebywających w dużych skupiskach.

Rodzaje wszawicy

Wszawica może powstawać na skutek trzech rodzajów wesz:

  • głowowej;
  • łonowej;
  • odzieżowej.

Każda z tych odmian występuje wszędzie tam gdzie żyje człowiek (na całym świecie oraz w każdym klimacie). W Polsce najczęstszą odmianą jest wesz głowowa, następnie łonowa. Najrzadsza to wesz odzieżowa, która zwykle dotyczy ludzi bezdomnych oraz skrajnie zaniedbanych.

Jak można rozpoznać wszawicę?

W przypadku wszawicy głowowej zmiany lokalizują się w obrębie włosów, skóry głowy oraz karku. Wówczas zauważalne są na łodygach włosów gnidy (jaja pasożytów), które występują pod postacią małych, szarych kuleczek. Wesz głowowa odżywia się krwią swojego gospodarza. W miejscu ugryzienia sączy się płyn surowiczy, który może powodować zlepianie się włosów. Charakterystycznym objawem jest silny świąd skóry głowy, przez co mogą występować liczne zadrapania.

Wszawica łonowa dotyczy owłosionej skóry wzgórka łonowego, ale również dołów pachowych, rzęs oraz brwi. W związku z tym na włosach można zauważyć gnidy oraz wszy, które są nieco mocniejsze w stosunku do wesz głowowych czy odzieżowych. Pasożyty te, choć również żywią się krwią swojego właściciela, nie są nosicielami poważnych chorób zakaźnych (bakteryjnych, wirusowych). Wesz łonowa powoduje drażnienie skóry okolic intymnych, a w miejscu gdzie występują ugryzienia, widoczne są dość specyficzne plamki o niebieskim zabarwieniu. Do zakażenia chorobą może dojść w skutek bezpośredniego kontaktu (stosunku płciowego). W związku z tym ten rodzaj wszawicy zwykle diagnozuje się u osób dorosłych.

Wszawica odzieżowa lokalizuje się w szwach odzieży. Jednak, tak jak w przypadku wszawicy głowowej, również i tu wszy żywią się krwią swojego gospodarza. Do zakażenia tego rodzaju odmianą wszawicy dochodzi na skutek przebywania w dużych skupiskach ludzkich jak np. noclegownie. Objawy choroby w postaci grudek, pokrzywki lub wydrapań zauważalne są w miejscach przylegania odzieży. Wszy odzieżowe mogą przenosić groźne choroby takie jak dur epidemiczny.

Leczenie wszawicy

W dzisiejszych czasach farmakologia oferuje szeroką gamę środków przeciwpasożytniczych pod postacią szamponów, pianek, lotionów czy sprayów. Leczenie wszawicy głowowej wykorzystuje preparaty na bazie permetryny, dimetikonu, mieszaniny związków roślinnych oraz kwasu octowego. Z kolei w przypadku wszawicy odzieżowej kluczowa jest zmiana odzieży oraz dezynfekcja. Terapia obejmuje leki z kortykosteroidami, leki przeciwhistaminowe, a w razie potrzeby antybiotyki.

Wysoką skuteczność w przypadku wszawicy łonowej daje permetryna, która dostępna jest pod postacią szamponu lub kremu. Ponadto w trakcie leczenia należy pamiętać o higienie intymnej, częstej zmianie bielizny oraz pościeli, a także praniu w odpowiedniej temperaturze.

Wszawica a profilaktyka

Do głównych zasad profilaktyki wszawicy należy:

  • unikanie jakiekolwiek kontaktu z osobami zarażonymi;
  • stosowanie podstawowych zasad higieny osobistej;
  • regularnie kontrolowanie włosów, szczególnie u dzieci;
  • stosowanie wyłącznie własnych przedmiotów codziennego użytku.
Polecane produkty:
Centrum Fizjoterapeuty