Wykwity skórne – rodzaje

Wykwity skórne – rodzaje
4.5 (90.91%) 11 ocen

Wykwity skórne – to zmiany na skórze, które stanowią podstawę rozpoznania. Są zasadniczym elementem obrazu klinicznego chorób dermatologicznych. Znajomość tych wykwitów pozwala ocenić zmiany skórne widziane gołym okiem.

Wykwity skórne rodzaje

Rozróżnia się dwa typy wykwitów skórnych:

  • wykwity pierwotne
  • wykwity wtórne

Wykwity pierwotne – pojawiają się w początkowym okresie ujawniania się zmian chorobowych na skórze.

Wyróżnia się kilka rodzajów wykwitów pierwotnych:

  • Plama (na przykład piegi, znamiona) – jest to wykwit leżący na poziomie skóry, niewyczuwalny przy dotyku, różniący się od otaczającej skóry zabarwieniem.
  • Grudka – to wykwit wyniosły ponad poziom skóry, różniący się od otaczającej skóry swoistością (twardy). Ustępuje po wyleczeniu bez pozostawiania śladów (na przykład brodawki zwykłe czy brodawki wywołane przez HPV).
  • Bąbel pokrzywkowy – to wykwit wyniosły ponad powierzchnię skóry, który szybko powstaje i szybko ustępuje bez pozostawiania śladów. Bąbel taki powstaje na przykład po oparzeniu pokrzywką.
  • Guzek – jest to wykwit wyniosły ponad powierzchnię skóry, związany ze zmianami w skórze właściwej, często ulega rozpadowi. Ustępuje z częstym pozostawieniem blizny. Przykładem mogą być  guzki gruźlicze.
  • Guz – jest to większy wykwit skóry. Może być zapalny, na przykład czyrak lub nowotwory.
  • Pęcherzyk lub pęcherz – to wykwity wyniosłe ponad powierzchnię skóry wypełnione płynem surowiczym i ustępują bez pozostawienia blizny. Pęcherzyk to wykwit skóry nie przekraczający 0,5 cm. Jeśli ma powyżej 0,5 cm to jest to już pęcherz. Dla przykładu pęcherzyk występuje w opryszczce, a pęcherze w pęcherzycy zwykłej.
  • Krosta – jest to wykwit wyniosły ponad powierzchnię skóry. Od początku jest on wypełniony ropą.

Wykwity wtórne – stanowią zejście wykwitów pierwotnych i występują w okresie dalszego rozwoju lub przy występowaniu choroby. Należą do nich:

  • Łuska – to łuszcząca się warstwa skóry. Powstaje po stanie zapalnym bądź jest następstwem nadmiernego rogowacenie się skóry. Jest charakterystyczna dla łuszczycy.
  • Strup – powstaje w wyniku zasychania na powierzchni skóry wycieku krwi lub na podłożu nadżerek i owrzodzeń.
  • Nadżerka – powstaje w wyniku zniszczenia naskórka. Odmianą nadżerki jest przerost, który powstaje w wyniku drapania poprzednio nie zmienionej skóry, na przykład w wyniku świerzbu czy wszawicy.
  • Owrzodzenia – to ubytek skóry właściwej. Często widać żółtą tkankę tłuszczową. Ustępuje z pozostawieniem blizn. Powstają z guzków, guzów i krost pod wpływem czynników chemicznych (np. kwasów), fizycznych (np. odmrożeń), mechanicznych w wyniku odleżyn lub zmian naczyniowych. Ubytek, czyli owrzodzenie pod wpływem czynników mechanicznych w tkance uprzednio zdrowej nosi nazwę rany.
  • Rozpadlina – to ubytek obejmujący głębsze warstwy skóry, pozostawiają blizny.
  • Blizna – powstaje w wyniku uszkodzenia skóry właściwej po czym ustępuje z pozostawieniem blizny. Skóra właściwa jest zastąpiona przez tkankę włóknistą. Najczęściej jest zejściem owrzodzeń. Blizny mogą być zanikowe lub przerostowe.
Udostępnij